Para o kadar önemli bir araç ki, varlığı da yokluğu da Dünyanın en büyük sorunu.
Parapsikoz insanlar çoğunlukla para kazanamadığı için değil ne kadar gelirse gelsin parayı yönetemediği için zor durumda kalır.
İş yapmaya çalışan işçi çalışmış olduğu yıllarda öncelikle barınma, beslenme sorununu çözmeye çalışır ve sonrasında dişini sıkarsa belli bir birikim yaparak ev, eşya, araba, yazlık gibi yatırımlar yapmaya çalışır sebebiyse yaşlandığında kiralarla uğraşmadan hayat sürdürebilmek ve varsa evlatlarına rahat etsinler diye miras bırakmak ancak ne kadar mal-mülk olursa olsun iş yapamaz hale geldiğinde belli bir gelirin olması gerekir ki, ihtiyaçlar karşılansın.
İnsanın emekli olması için en büyük yatırımı ev, arsa araba yada yazlık değildir emeklilik maaşıdır fakat eskiden beri düzeltilemeyen bir tuhaflık var.
SSK, BAĞKUR, Emekli Sandığı gibi birkaç farklı kurumla emekli olan kişiler ödedikleri primler üzerinden maaş aldıkları söylense de ara sıra özellikle seçim yatırımı olarak yasalarla yada toplu ödemelerle emekli edilen kişiler ödeyenlerin hakkı yedirilmektedir.
Mesela bir bakkal yada herhangi bir esnaf emekli olduktan sonra neden hayatını sürdüremeyecek kadar maaş alır.
Tüm mahalleyi besleyen, icabında borç veren hatta çoğu kez borcunu alamayan bakkal esnafı ayrıca topluma beli sivil toplum kuruluşu değildir fakat ekonomiye katkıdır yani veresiye vermeyen birçok dev işletmenin tam karşısında aile bireylerinin anlık olarak parasız ihtiyacını karşılayan süper bir düzendir.
Düşünelim sabah erkenden kalktınız işe gideceksiniz yol paranız yok, eskiden konu komşu, bakkal falan üç beş kuruş borç alınacak yerlerdi yada evden çıkacaksınız ve cebinizde beş kuruş yok en azından bir-iki veresiye ekmek alıp yanına evde ne varsa katık ederek karnını doyuran bu yoksul insanlar birbirlerini beslerler yani ay başı maaş alan işçi ilk önce koşarak bakkalın hepsini değil bir miktarda olsa borcunu verir. 
Bir yandan aile kurumunu korumak isteyen ülke kültürü diğer yandan neyi nereye yetiştireceğini bilemeyen çalışan işçi.
belki de üç gün sonra kapıya koyulacak, kaygısı büyük mecburen uzun saatlerde çalışarak işverene yaranmaya çalışmak ise ayrı bir konu.
Aile bireyi olmasa bile kişi, anne, baba, kardeş, amca, hala, dayı, teyze, anne tarafı, baba tarafı ve kuzenler derken geniş bir akraba topluluğu içinde onurlu bir duruş iyi bir eğitim ve iş, iyi bir maaş olmadan evin giderlerini karşılamak mümkün değil.
Kendi imkanlarıyla gece gündüz çalışsa bile kişiler tam rahat edeceğim derken yılların stresi, yorgunluğu, bıkkınlığı ve bozuk psikolojiyle bin tane hata ve içsel vicdan artık nasıl rahat olabilir.
Özellikle kız çocuklarını okutmayan birçok aile, çocuklarını mesleksiz bir şekilde sokağa attılar ve sapık insanlara da yem ettiler.
Küçük evlendirilen birçok kadın aklı başındaysa kurtulmak için bedelini ödeyerek bir yaşam elde etmiş olsa bile diploma her yerde sorun olmuştur.
Yazı yazılıyor