Image

Ağla kalbim. Ağla ki! AĞLAMAK, çözmedi sözyaşlarımı
Git ayaklarım, git ki! GİTMEK, her zaman çıkmaz sokaktı
Sev gönlüm, sev ki! SEVMEK, yaraladı
İnan aklım, inan ki! İNANMAK,  büyük hataydı.
Güven dediler. GÜVENMEK, yolda bıraktı
Hep özledim birilerini. ÖZLEMEK, gençliğimi elimden aldı

UMUT ÖYLE BİRŞEY Kİ, Her bahar çiçek açtı, sarardı soldu döküldü tekrar ayağa kalktı.
Bu beyin film gibi her şeyi kaydediyor ta ki biri gelene kadar sonrasında geçmişi silebiliyor.
Şimdi;
Öyle ihtiyacım var ki, su gibi bir yudum sevgiye, nefes almak için oksijene, bir buket çiçek gibi tutacak geleceğe.

İşte o belki de sensin Divan-ı Hikmet...
Bir tohum gibi vatan toprağına ekilecek, yaprak açacaksın kim bilir hangi diyarlara savrulacaksın.

Ahmet Yesevi Der ki; Aşk olmasa can ile ten ayrılmazdı.