Çicekler ne kadar güzel görülüyor değil mi, fakat akan dere çok kirli.
İyi/lik ile Kötü/lük de aynı zıt şeyler.
Dünyada hiç bir şeyin ortası yok ya sağ ya sol yalanla doğrunun orta yolu olmadığı gibi.
İnsanların bir çoğu da böyle. Geleneklerin, yalanların içinde düzensizliğe hem karşılar hem de onları bir şekilde besliyorlar yani hayatın akışıyla bir sağa bir sola savrulurken kendilerine bir yol çizmeyi beceremiyorlar.
Insanlar dünyada mal yada çoçuklarının yada mevkilerin kendilerinin.olduğunu zannediyorlar oysa insan sadece sevgiye, sevgiliye aittir diğerleri sadece kendi çocuğumuza değil tüm çocuklar bizim, mülk gerektiğinde ihtiyacı olanın, araç komsünun ızdırap içinde kıvranan bir nefese muhtaç hastanındır tedavi olmaları için.
İşte çiçek gibidir insan da koparıldı mı dünyasından ömrü yetmez can suyunu bulana kadar.
İyi, kötü, ğüzel, çirkin temiz ve kirli birbitiyle bağlantılıdır her şeyde.
Bugün konuşulanın yarını olmayacağı gibi...
Bir kaybedildi mi o tılsım sonradan oluşturulamayacağı gibi.
Herkes mutluysa halinden boş konuşmanın anlamı olmayacağı gibi çünkü ileri gidiş yok.bazı insanlarla onca dökülen kelimelerin, harcanan vaktin bir önemi değeri yoksa ve onca emeğe karşın karşınızdaki kişi yine de sizi hiçe sayarak bildiğini yapıyorsa herşeyi olduğu gibi bırakıp gitmek.lazım diyardan diyara nakah
Bu çiçekler verilecek gönül ister.
