Kaybetmek ne kadar korkutucu birşey. Kaybedilen değer olunca çok daha zor.
Son günlerde neredeyse herşey incitivi gibi. Herkes kendi mutluluğunu düşünüyor.
Yuvadan bir tuğla düştü bakalım nasıl telafi edilecek.
Kadın diyor ki, erkeğe" Bizim.için ne düşünüyorsun? Yuvamız neresi olacak? Nasıl bir ilk karşılaşma olacak? Yakın arkadaşlarımızı haberdar edelim.
Erkek diyor ki, falanca komşunun evinde kal. Ailesi duyarsa bedava gelin diyecekmiş.
Göz yaşları içine boşalıyor sanki kovayla. İrkiliyor, titriyor, ilk soguk rüzgar esiyor yani erkek bu birlikteliğe hiç haxır değil. Öyle inciniyor ki, namuslu olmanın bedeli bu mu diye soruyor kendine.
Basit biri gibi bir karşılama ve uğurlama olacak besbelli ancak bilmiyor ki sonsuze değil sona doğru götürüyor bu sözler.
Bir kadın eline kına yakmadan, parmağına yüzük takmadan, iç dış güzel bir kıyafe giydirilmeden gün içinde özel yemeğe gitmeden ve yüz görümlüğü bir beşi bir yerdeyi takınmadan nasıl.yaşanacak ki güzellikler. Bir daha gelecek mi bu bakir zaman kayıp gittikten sonra. Taçlandırmaya gerek duymadan nasıl bir dünya inşa etmek.isteniyor ki.
Birden ağaç nedense yapraklarını döktü, yerlerde herşey. Sabah çöpçü süpürecek tüm hüznü. Nereye döküleceği meçhul.
