Bir asırdır aramızda bulunan öğretmenlerimiz ve biz ile öğrendiklerimiz.
Bizler onların eserleriyiz.
Öğretmenlerimiz geçmişle bugün arasında bilgiyle dolu, dolular fakat bardak dolup taştıkları halde faydası dokunma noktasında düşünmek istiyorlar.
Onca değer vermemize rağmen tüm hayaller rafa kaldırıldı.
Büyüklerin küçüklere değer vermesi gerektiği video boyunca anlatılıyor pek ala söyleşi de küçük biri olarak nasıl değer veriyorlar aşikar yani öğretmenlerin bir çoğu sevse, saysa ve öğretseydi toplum bu hale gelmezdi.
Hayat penceresinden bakarken her kişi için bir çekmece oluşur.
Birlikte geçirilen vakitlerin, verilen değerlerin, ailece kucaklamanın hiç bir önemi olmayan bazı kişilerin çekmecesi kapatılması lazımdır ki, başka faydalı kişilerin kapısı aşındırılsın.
'Hiç bir öğretmen benim için birşey yapmadı' Sadece istedikleri şey kendilerinin rahatlığı.
Okumaktan, dolaşmaktan başka hiç birşey yapmayan bazı kişiler topluma bildiklerini asla öğretmedi. Bir zamanlar öğretmiş olabilirler evet ancak verdikleri dersten para aldıkları için yine kendileri için çalışmış oluyorlar.
İçinde sevgi olmayan kişiler, sevginin değerini bilemezler.
Büyüklerimizin altın öğütlerinde 'dünya için ne yaptın'? Ne yapmalıyız? sorusunu sorgulamamız gerekiyor.
Sorularımızın bir çoğuna cevap alamadığımız halde yine de çok teşekkürler.
Saygılar Öğretmenim.
https://www.youtube.com/watch?v=jw0BySYkAIU
