Bir çocuk düşünelim.
Kardeşleriyle daha minnacıkken çalışmak zorunda kalan.
Çalışmazlarsa kışlık yiyecek bulamayabilirler.
Eskiden para ile değil de bazen de bulgur, buğday karşılığında çalışılırmış.
Pamuk hasat mevsimi geldiğinde Antakya gibipamuk üretiminde önde olduğu gibi Adana gibi yörelere ailece gider mevsi.lik çocuk işçi olurmarmış yani bugünkü günlere kilay gelinmemiş.
Anlatırken o günleri yaşayan kişi Türkiye'nin en güvenilir Zeytin ve Zeytinyağı ihracatçısı.
O günden bugüne Antakya'da o kadar büyük acılar yaşandı ki neredeyse yerle bir oldu.
Acı tavan yaptı yani.
Çok kişi kaybedildi.
Çok yer artık yok, tarih sayfalarına gömüldü gitti.
İnsanların yanı sıra evler, dükkanlar, eşyalar ve onların aralarında hatıralar.
Mesela fotoğraf albümleri artık yok.
Bazılarının tek kare fotoğrafı bile yok artık fakat Toplum Geliştirme derneği çalışmaları zamanında Türkiye içinde çalışma yaparken Antakya gibi yemeği bir numara illerde onlar kültürel değerlerini öğretirken bizler de bildiklerimizi yaparak değişik lezzetleri tattırmaya çalışıyordu.
İşte onlardan önemli bir anı da İbrahim beyin babasının çok istediği hamsi Pilavı.
Demişti ki, hamsi nasıl pilav oluyor çok merak ediyorum?
Antakya merkeze gidip Bankalar caddesinden hamsi alarak temizlettirmiş Altınözü'ne doğru yol almıştık. Sonrasında kılçıklarını çıkararak bir tepsiye sıralamış içine fıstık ve kuş üzümüyle yaptığım pilavı dökerek fırına sürmüştük.

İşte o gün öylesine mutluydu baba oğul ve diğer sofrada bulunanlar.

Ve işte anlık olarak fotoğraflanan bu kare ölümsüzleşerek ilk kez baba oğul yanyana bir hatıra.

Antakya bu arada depremde sadece malını canını değil tüm hatıralarını da kaybetti

Bir varlar, bir yoklar.

Geçmişin hüzünlü yüzü haberciden video çekimiyle ofisimizde çekilerek arşivlenmişti.

Teşekkürler babasının oğlu, Antakya katkılarınız için artık dostluk sofrası kuruldu.

https://www.youtube.com/watch?v=YuvxpN5khP4