Böyle kutlamalar insanları mutlu ediyormuş gibi görülse de koca bir yalandır. belki gençlikte annesine çiçek alan bir çocuk anneyi çok mutlu eder fakat zaman ilerledikçe çocuklar aileden kopunca artık hiç bir şey eskisi gibi olmuyor özellikle içlerinde sevgi yoksa.
Bazen de anneyi bırakıp kayınvalideyi anneden öte tutanlar ayrım yaptıkları için bir tarafı sevindirirken diğer tarafı üzmektedir.
Dünyada anne yaşarken annesinin dizine yatamayan oldukça fazla insan var. Olmayınca aranıyor, sevgi verilmeyince hissedilmediğinden yakınlık kurulamıyor.

Annesizlik ve annecilik arasında dağlar kadar fark var mesela depremde annesini kaybedenler belki de hayatta olsalardı o kadar gidip sorulmaz, ardından gözyaşları dökülmezdi çünkü herşeyin kıymeti kaybedilince anlaşılıyor.

Bir anne evladını en zor şartlarda bile bırakmadıysa o evladında büyüdüğünde halngi şartta olursa olsun bırakmaması gerekiyor ancak böyle duygular artık kalmadı. aile menfaat için seviliyor ve yıllar sonra karşılaşmalarda bile bir evlat anneye bir buket çiçek almıyor.

Bunun en son örneğini yıllarca annesini görmeyen ve görmek isteyen bir kız aynı gün annesine istediği herşeyi genç kızlığındaki şımarıklığı gibi aldırmış ancak eline tek bir gül alarak annesine vermeyi akıl bile edememişti fakat kendisini çok bilmiş sanan bu kız ayrıca daha sonra doğum gününde arayan annesinin telefonunu açmamıştı. Bu anne bu kıza ne yapmış olabilir ki, HİÇ tabi ki.
Şu anda birçok anne evladının bazı akıl almaz bağımlı durumlara düşmesi ve onların eziyetleri altında can çekişirken kahkaha ile gülebilir mi insan.

birçok evlatta aile büyüklerini onca imkanına rağmen huzurevine atarak hayatını kaybetmesini bekliyorlar miraslarına konmak için. Bazıları annelerini camdan bile aşağı atabiliyorlar yıllarca sesleriyle şen şakrak şarkı söyledikleri halde.
birçok ünlü sanatçı "evlatlara artık miras yok" diye açıkça isyanını belirtiyor.

Annelik ne hale düştü, yazık.

Başka bir yabancı sanatçı "evlatlarım mirasyedi olmayacaklar" diye her evladın belli yaşa getirildikten sonra kendi başlarının çaresine bakması gerektiğini savunuyordu yakın zamanda bir televizyon programında.
Anneler her ne olursa olsun evlatları ne yaparsa yapsın onlara kucak açmayı bilir çünkü annelik böyle birşey. Evlat ne derse desin kalbi kırılsa bile zoraki de olsa gülümser evladı üzülmesin diye fakat evladında nankör olmaması gerekir. Eğer bir anne gençliğini kenara atarak bin türlü renkli yaşam varken çocuklarına saçını süpürge yapıyorsa aynısını kendi evlatlarına yapsınlar, onlarda tek başına çocuklarını yetiştirsinler, okutsunlar, evlendirsinler, olacak torunlarına baksınlar görmek gerek.
Anneler eleştirilirken herkesin kendisine bakması lazım.

Allah başta evlat olmak üzere hiç bir anneyi hiç kimseye muhtaç etmesin. Biz annelere yaşattıkları sevgi diğer yaşattıkları olumsuzlukların önüne geçer.

Yazan Kültür habercisi; Deniz Kakanaş