Image

Dünya’da ülke ve millet olarak her şey de önde olduğumuz halde ne kadar hızla ileriye gidiyorsak o kadar da geri geliyoruz. 

Eğer hayalleriniz varsa ilk yapmanız gereken şey hedefe odaklanmaktır. Daha sonraki koşul ise ertelemeden bir adım atmaktır. Ertelenen her şey unutulur gider.

İşimizi yarına bıraktığımız ve ertelediğimiz zaman ileriye gitme şansını kaybediyoruz.

Her zaman her şeye kolay yoldan ulaşmak ve çok çalışmadan zengin olmak istiyoruz. 

Sadece istiyoruz. Oysaki istek ve gayret birbirlerini tamamlayan unsurlardır.

İnsanın sağlıklı ve rahat yaşaması için izleyeceği yol aslında çok kolaydır yani; her şey kendimizle alâkalıdır. 

TÜRKİYE’NİN EN ÖNEMLİ SORUNLARINDAN BİR TANESİ KİŞİSEL MUTSUZLUKTUR.

Ne yaparsak yapalım herkes mutsuz. Yüzümüz bir türlü gülmüyor.

Mutsuzluk henüz tanımlanmamış olsa da bir hastalıktır. 

İnsanlar mutlu olmak için değil mutsuz ve hasta olmak için yaşıyor.

Şöyle düşünelim… Hani evladımıza her şeyi alırız, yaparız ama asla memnun edemeyiz ya!  Ülkemiz içinde yapılan her şey de öyledir. Ne yaparlarsa yapsınlar kişiler çoğaldıkça talepler, arzular, istekler hiç bitmez ve kimseyi memnun edemezler.

Çevremize bakalım okumuş kişi de dertli okumamış kişi de... Çok güzel bir işte çalışan da şikayetçi, işsiz olan ağlıyor... 

Ailesi olan ailesinden uzak, özgür bir yaşam istiyor, ailesi olmayan ise “keşke bir ailem olsaydı daha farklı olurdum” diyor. Bunların hepsi aslında bir saplantı, bahane ve acizliktir. 

Gelişmemiz için önce kendimizi her konuda yetiştirmeliyiz. Muhalefet olduğumuz şeylere sözle değil elle tutulur geçerli sebepleri önlerine koymalıyız. 

Hiçbir güzellik ve samimi düşünce karşılıksız kalmaz.

İnsanı geliştiren tek şey kendimiz ve gerçeklerle yüzleşmektir.

Hayatımızın her alanı yalanlarla çevrilmiş ve o yalanlara kendimizi inandırmışken ileriye gitmek için aile, okul ya da eğitimin bize ne kadar faydalı olabilir ki. 

Şimdiye kadar hangi yöntem başarıya ulaşmamız için yeterli oldu.

HERŞEY İÇİN BAHANELERİMİZ VE HAKLI SEBEPLERİMİZ HAZIRDIR.

Kimsesiz kalmış ve cemiyette söz hakkı sahibi olmuş, ailesi her şeyi yaptığı halde bir baltaya sap olamamış bireyler çevremizde oldukça çoklar. Her insanın büyümesinde geçiş yaşları vardır. Bu yaşlar her insanda aynıdır. Geçiş yaşlarında kişisel gelişim oturur.

Diyelim ki çevreden ve aileden bize meslek öğretecek kimse yok. Alanınızla ilgili yüksek okul da bitirmiş olabilirsiniz. Her okul bitiren nitelikli eleman olamıyor, maalesef.  

Dolayısı ile vasıfsız elemanız. 

İşler nasıl yürüyor bir bakalım!..

NEDEN İLERİYE GİDEMİYORUZ İLE NASIL İLERİ GİDEBİLİRİZ’İ  HARMANLAYIP SONUÇLARDAN PAY ÇIKARTMALIYIZ.

Öncelikle kendinize şunu sormalısınız. 

Ne yapmak istiyorsunuz? 

İşçi olarak mı çalışacaksınız yoksa meslek sahibi olduktan sonra bir işletme mi açacaksınız?

Bir işe girişirken hedefler ve verdiğiniz kararlar çok önemlidir.

Eğer hayalleriniz varsa bunlardan asla vazgeçmeyin.

Zirveye gitmenin bir değil bin tane yolu vardır. 

İşte birkaç kural ile birkaç yılda nerelere gelebileceğinizin pratik yolu:

Biraz gayretli olursanız kendinizi hayal edemeyeceğiniz yerlerde bulursunuz. 

İşimiz yiyecek içecek sektörü olduğundan sektör nasıl işliyor, okul, staj, çalışmalarımızda yaşadıklarımız bize neler öğretmiş beraberce öğrenelim ve size nasıl faydalı olabiliriz bir bakalım. Mutfak hikayeleri anlatmakla bitmez tabiî ki…

Mesela bir oyun yazalım ve kendi kurallarımıza göre oyun oynayalım.

Hikayenin içinde oyun oynarken etik olan veya olmayan durumlar var ancak biz kendimiz için doğru olanları bulacağız.


1. Kural;  Çalışmak istediğiniz meslekle ilgili çevrenizde bir araştırma yapın. 

Kimler bu işi nasıl yapıyor, şimdiye kadar neler yapmışlar, bizler farklı bir tarzı nasıl yapmalıyız? Bu araştırmayı yaparken karınca gibi sessiz, arı gibi çok çalışkan olun. Karşılaştığınız her şeyi ve tanıştığınız herkesi mutlaka not alın. Bu notlar gelecekte size kimlerle çalışabilirsiniz onu gösterecek. Karşılaştığınız olumsuzluklardan sakın şikayetçi olmayın ve bu durumu dedikodu yaparak kimseyle paylaşmayın. Yardım etmek istemeyip kapıyı kapatma sebepleri siz değilsiniz insanlığa olan bakış açıları. 

Eskiden çocuklar aileleri tarafından meslek öğrensin diye  bir ustanın yanına çırak olarak verilirdi ve  eti senin kemiği benim dendikten sonra ustası tarafından ezilmesine, itilmesine, kakılmasına, dövülmesine göz yumulurdu. Dayakla meslek sahibi olanları gördük. Kim kazandı?.. Hiç kimse.  Nereye kadar yol alabildik. Halen yerimizde sayıyoruz. Onlar meslek sahibi oldular elbette ancak mutsuzlukları yediler içtiler ve şikayetçi bir şekilde geçirdiler tüm ömürlerini. Bu tip çocukların sosyal ve cinsel yaşamlarında oldukça büyük sorunlar görülmektedir. Çocuklara istemedikleri şeyleri yaptırmak ve yaşatmak öz benliklerinde onarılmaz yaralar oluşturur. Bu çocuklarımızın ne topluma ne ailesine ne de kendilerine faydaları olur Vatansever evlat değil de vatanteper evlat olarak yetişirler. Derin manada herkes bizim çocuklarımız. Bizim çocuklarımızda herkesin çocukları olmalıdır. Herkes elinden geleni yapmalı, çevremizdeki insanları her koşulda sevgi ile kucaklayıp mesleki anlamda her şeyi düzgünce öğretmeliyiz. 

Yaşınız ne olursa olsun eğer bir vasfınız yoksa, işyeri size getir, götür, süpür işlerini yaptıracaktır. İşi öğrenene kadar siz insanlıktan çıkmış olacaksınız. Yani başka deyişle işiniz hamallıktan başka bir şey olmayacak.

Mesela gıda sektöründe çok büyük paralar kazanabilirsiniz. Yeme içme ihtiyacı devamlılık arz ettiği için sonsuza kadar getirisi olan bir meslektir ancak işimizi düzgün yaparsak.

Normalde mutfağa girip adam gibi eğitim almak, meslek sahibi olmak istediğinizi söyleseniz bin dereden su getirirler yada tarifleri genellikle eksik öğretirler.

Mutfağa girmenin en kolay yolu bulaşıkçı ya da temizlikçi olmaktır. Birçok ünlü şef bulaşıkçılıktan gelmiştir.

Mutfağa girdiğinizde artık işiniz gerçekten zordur. O kadar zor ki, kurtulma imkanınız yoktur çünkü yaşam boyu büyük aşkla devam eden yeme içme ihtiyacı, sizi kendine hapseder. Zor olduğu kadar zevkli bir meslektir. Sağlıklı ve lezzetli bir tabak sunduğunuzu hayal edin müşterinizden gelen bir teşekkür o kadar önemli bir şeydir ki dünyalara bedeldir.

Mutfak kültüründe bilmeniz gereken ilk şey, mutfakta çalışan herkese gülümseyerek selam vermek, az konuşmak, o mutfağın kurallarına koşulsuz uymak, izinsiz bir şeyi kullanmamak ve yememek, ustalar yemeğe oturmadan tabağa el uzatmamak, işinizden iyi de kötü de ayrılırsanız ayrılın ustalara teşekkür edip ellerini öpmektir. Bu saydıklarımız mutfak edep ve adaplarındandır.

Abartarak söyleyelim neredeyse ünlü, ünsüz birçok mutfakta yerleşmiş bir kültür vardır. Birçok mutfak güne bereketle değil de küfürle başlar. Pislik zaten kimsenin baş edemediği bir durumdur. Uzun saatler çalıştırarak insan sömürmek ve on işçi yerine iki işçi çalıştırmak gelenekseldir.  Şeflerin maaşını asgari ücretten gösteren ve elden maaşı veren yani devletten vergi kaçıran yüzsüz işletmeciler, onu cebe atıp midesinde sindiren birçok kişi durumdan memnundur.  Staj yapan kız öğrencilere ve kadınlara bir tarif öğretmek için akbaba gibi bekleyip tacizci kişilerde azınlıkta değildir. Bunları gözlemleyin ancak yorum yapmadan neden ileri gidemediğimiz hakkında düşünüp ders çıkartın.

Mutfaklarda insanlara karşı içten ve samimi olmak birçok güzel dostlukların kapısınız açar.

Eğer mutfakta yapılması gereken iş varsa hemen yapın ve kurtulun.  Bu durum mutfakta en çok sorun olan durumdur. Mutfakta fark edilmenin en etkili yolu “Yap kurtul modelidir” yani mutfağa gelen malzemeyi söylenene kadar hemen kaldırmaktır. Bu model mutfakta düzenli olmanızı sağlar ve mutfakta en önemli kural tertip, düzen ve plandır.

Mutfakta göze girmenin bir yolu da işe biraz daha erken gelmek ve işten daha geç çıkmaktır.

Mutfakta olanı biteni gördükten sonra o sular akan naylon bulaşıkçı önlüğünüzü çıkarın ve KENDİ KENDİNİZE TERFİ EDİN. 

Bir daha o önlüğü o vasıfla üzerinize giymeyin ve işten ayrılın.

Bu bir tekniktir, uygulanmaz ise asla ilerleyemezsiniz.

Bir insan hakkında daha dünkü çırak diye yorum yapmak insanların kişiliklerini ve geleceklerini zedeler. Kimin nasıl kapasitesinin olduğunu kimse bilemez ancak tüm Dünya’da durum böyledir. Sizin bulaşıkçılıktan geldiğinizi bilenler sizi ileriye götürmezler. Yer değiştirir kendinizi insanlara farklı pazarlarsanız çok paralar kazanma şansınız olur.

O işletmenin şefi ya da sahibi bile olsanız maalesef her seferinde bulaşıkçılıktan geldiğinizi insanlara anlatırken çok yorulacaksınız. İnsanın doğasında geçmişini bildikleri kişileri yargılama eğilimi her zaman karşınıza çıkar ve en amansız diyaloglar kulağınıza sızar ve sizi boş yere meşgul eder. İleriye, hedeflerinize, hayallerinize, zirveye gitmenin en önemli kuralı geçmişe takılmadan geleceğe odaklanmaktır. O bulaşık yıkayan kişinin siz olduğunu unutmaya çalışın çünkü artık terfi ettiniz ve ileriki zamanlarda kendinizi muhteşem bir kişi olarak yetiştirmeye bakın. Kim olduğunuz, ne olduğunuz önemli değildir size nasıl bir sorumluluk verilebilir önemli olan budur. İşte ileriye gidemediğimizin bir sebebi de takıntılar,  saplantılardır. Arkadan konuşmalar mahfuz kaldığı-tutulduğu sanılır ancak kendimizdeki iki yüzlülük hep haklı çıkar. Çalışmaları ne kadar düzgün yaparsanız her şey o kadar kolay ve seri bir şekilde omuz omuza yol alabilir, bunu unutmayın.  


2. Kural; Şimdi sıra kendinize sorumluluk alabileceğiniz bir iş bulmakta. Mutfakta yapılan hazırlıkçıları sakın küçümsemeyin. Durmadan doğranan her şey size malzeme kullanımını öğretir. Unutmayın ki binlerce dolar verip başka ülkelerde okullara gidenler doğrama ve pişirme tekniklerini öğretirler, çok fazla tarif öğretmezler.

Bıçak kullanmayı öğrendikten sonra ustanızın gözetimi altında malzemeleri ziyan etmeden işe biraz el atın ve her şeye yardım edin. Yardım ederken o kadar çok şey öğreneceksiniz ki.

Ustaların gecesi gündüzü, baharı kışı mutfakta geçtiği için ustanıza bir jest yaparak yerine bakabilecek kadar kendinize güvendiğinizi söyleyin ve sorumluluk isteyin. Mutfakta isyan eden şef çekip gider ve ortalık birkaç günde olsa işi bilmeyenlerin eline kalır. Mutfakta terfi edenler hep tesadüfen işten ayrılan şefler yüzünden olur. İşler böyle yürür. Mutfaklarda aşağıdan yukarı yükselme lafta olabilir ancak maaşla maalesef olmaz. Şef olacak kişiler mutfakta işleri öğrendikten sonra yeni bir işletme kurulduğunda başka yere geçer ve mevki atlaması yaparlar.

Mutfakta işler nasıl dönüyor yaşayarak göreceksiniz. Bir de malzemeleri ve tarifleri not alırsanız bilgilerinizin zamanı geldiğinde ne kadar para yapacağını hayal bile edemezsiniz.

Birçok usta neden hemen mesleği öğretmez? Nedenini hepimiz biliyoruz. Çünkü eleman işi öğrendiğinde çekip gider. Öğrettikleri şeylerin verimini göremedikleri için emeğe yazık olur diye düşünürler. Oysa çırak genellikle ustayı geçer. Mesleği bencillik yapıp öğretmemek aslında kendi insanımıza ve kültürümüze yapılan bir haksızlıktır.

Mesela Çorum da leblebi çalışmalarımda bir leblebi ustasının on yılda yetiştiğini duyduğumda dudağım uçuklamıştı. Çünkü on yıl nohutları eleyerek ayıracak, sererek kurutacak, çuvalları sırtlayacak, ocağı yakmak için odunları taşıyacak, nohutları kavurup leblebi yapacak bedava hamal gerekiyordu. 

Bodrum’da yöresel düğün yemeklerini çalışırken bir lokma ustasına lokma tarifini sorduğumda “Ben bu lokmayı tam altı yıl ustamın peşinden koşarak öğrendim. tarif veremem” demişti. “Nasıl altı yıl ustanızı yoğururken hiç mi görmediniz mi ?” demiştim. Lokmacı da “tüm malzemeleri bildiğim halde ustam çok erken gelir, yoğurur, hazırlardı” demişti. Lokma yoğurmayı Antakya ve Suriye’de öğrendiğimde o ustanın lafı aklıma gelmiş ve gözlerim yaşla dolmuştu. Lokma hamurunu yoğurmak çok basitti sadece yoğurma şekli farklıydı yani hamur cıvık ve çarptırarak yoğruluyordu. Lokma kültürümüzü meslek olarak yapmak isteyen yurdum insanına pelerinden koşturmak bir zulümdür. 

Kendinize mesleği öğretmenin tek yolu farklı mutfaklardan geçmenizdir.

Tek tip çalışan insanlar kendini asla geliştiremez. Gıda ile ilgili ne kadar fuar, dernek, federasyon varsa ziyaret edin ve tanışın. Ancak sadece tanışın ve her şeye ne kadar yakın olursanız olun o kadar da uzak olun. 

Bulunduğunuz şehirde kahvaltı salonu, çorbacı, dönerci, kebapçı, pilavcı, Anadolu, Osmanlı, dünya mutfakları ne varsa hepsini tek tek gezin ve kendinizi geliştirecek şekilde yeterli zaman çalışın. Girmek istediğiniz bir mutfağa sizi almıyorlarsa sizin yapabileceğiniz bir iş mutlaka vardır en alt seviyeden yada onların istedikleri maaşa çalışabileceğinizi söyleyin. Mutfaklar, çalışan ustalar, araç gereçler birbirine çok benzerler sakın telaş etmeyin.

Profesyonel olmanın en önemli yolu her şeyi A’dan Z’ye mutfakta neler oluyor bilmelisiniz. Ne nereden alınır, ne ne ile kullanılır, menüde olanlar kime ve hangi kesime hitap eder bilmelisiniz. Mesela bir fincan kahvenin maliyeti için süt ve kahveyi tartarak kaç paraya mal olduğunu öğrenmiş olursunuz.


3. Kural; KENDİNİZE BEYAZ BİR ŞATAFATSIZ ŞEF ÖNLÜĞÜ İLE  DEMİRBAŞ OLARAK GÜZEL BİR BIÇAK ALIN.

Ne kadar para kırarsınız sizce? Tahmin edemeyeceğiniz kadar.

Şu son zamanda milyonlarca paraya satın aldıkları mutfaklarla övünen çok çok büyük şirketlerin mutfak işletmelerinde çalışan birçok şefin önlükleri pislik içindedir. Halen daha önceki mutfağın ismi yazılı eski önlüğünü kullanan şefler vardır. 

Görünüm, kişisel hijyen yaptığınız işten daha önemlidir bunu unutmayın. 

İlk girdiğiniz işletmeden son işletmeye kadar ne kadar işletme gördüyseniz hepsini tekrar ziyaret edin ve sağlıklı çalışıyorlar mı gözlemleyin. Şimdi sıra ve söz hakkı sizde. Çalıştığınız yerler hakkında yorum yapabilecek duruma geldiniz demektir ama şımarmayın.

Okullara gelirsek, okul, sizi maalesef yetiştirmiyor. İddia ederek yazıyorum, araştırın. Yiyecek içecek bölümlerine modülleri yazan birçok öğretmenler ya da öğretim üyeleri okullarda işlenmesi gereken yemekleri yazıyorlar, ancak yapamıyorlar. Sözde yazıp çizdikleri ve için ülkemiz ileriye gitmiyor. Diploma da iş yapmadığı için hep geri gidiyoruz. 30-40 yıl yemek sektöründe eğitim vermiş, haftada birkaç gün okula giderek iyi maaş alan öğretmenlerimizin birçoğunun tek bir yemek çalışması bile yok. Hatta bazı okullarda öğrencinin aldığı malzeme ile internetten indirdiği yemeği yapamayan öğretmenler düşündüren gerçeklerdir. Ancak mutfaktan okula gitme şefler ve hiç okul görmemiş alaylı denilen duayen şeflerin de ayrıca buradan ellerinden öperiz.

Bir de eğer mutfak sektöründe hizmet verecekseniz mutfak sektörünün düzelmeyen çirkin bir yüzü de vardır. Duymanızda ve bilmenizde yarar vardır.

Mutfak sektöründe bazen işler öyle hileli yürüyor ki bazılarını anlatma imkanı yoktur.

Diyelim ki inancınızdan ya da başka bir sebepten dolayı yemek istemediğiniz bir şeyler var. Müşteriye saygı göstermek gerekir ancak yabancı şeflerle çalışan bazı büyük ya da küçük işletmeler et ve balığı marine ederken ve ekmek yaparken şarap ve bira kullanırlar.

Daha ileriye gidersek genellikle çok pahalı mekanlarda yapılan birçok sevilen tatlı, çikolata benzeri bir çok şey  likör ya da brendi kullanılarak yapılmaktadır.

Hatta bir yabancı mutfakta taze mozarella peynirinin sırrını öğrenmek için araya koyduğumuz güvenilir şef arkadaş bufola sütü ile yapılan peynirin gizli sırrı ülkelerinden getirdikleri maya ve ineğin idrarı ile mayalandırıldığını söylemişlerdi. Türkiye içinde kitabı olan ve gıda ile ilgili bölümlerde yıllarca eğitim vermiş Prof. Hanımefendi’ye durumu söylediğimde gayet normal karşılamış ve idrar asitliymiş ve peynirin peaşı için doğru karar demişti, hiç şaşırmamıştı.

Sadece bu konuda yabancı mutfaklarda işler böyle yürümüyor. Türk mutfaklarındaki bazı yanlışlar hem utandırıcı hem de kabul edilemez durumlardır. Cüretkârlıkları ile kime güvenerek tavan yapmış, hangi hakla masumiyeti kirletebiliyorlar biraz düşünürsek buluruz.

Mesela ailece çoluk çocuk bir Türk mutfağına kebap yemeğe gitmişsiniz. Her şey mükemmel görünüyor.  Önünüzde kebabımız yanında da ayran misk gibi…

Yan  masadakilerde de her şey aynı görülüyor, yada bir kurumun misafiri olarak masadasınız çoluk çocuk masada beraberce hoş sohbet kebap ve ayran ancak onların ayranında rakı var.

Hiçbir şeyden haberi olmayan masum müşteri her an her türlü tehlike ile karşılaşabilir. Alkol bardakta durduğu gibi durmayabilir. Bu durumlar inanılmaz üzücü şeyler. Böyle durumları işletme de çalışanlar bile bilmezler. Kafadan işaretleşirler ve tamam onayı alındıktan sonra içki servisi başlar çocukmuş, aileymiş önemsenmeden başlar.

Diyelim ki okul okumuş ya da okumamış olun bu terbiye aileyle, okulla yada toplumla olacak bir şey değildir. Tamamen kendimizin irade zayıflığı ile ilgilidir.

Eğer gerçek anlamda sağlıklı bir işletmeniz olsun istiyorsanız öncelikle kendinizi iyi yetiştirin. Sonrasında işte kolay yoldan size çok paralar kazandıracak bir meslek!..

Hiçbir zaman sıradan olmayın.  İşi bilmeden asla işe girişmeyin. Kullandığınız tüm malzemeleri gidip yerinde görün ve öyle satın alın.

İşi biliyorum demeyin bu size manevi anlamda her şeyi kaybettirir.

Herkese hitap etmenin yolunu bulun.

Eğer bir işletme açacaksanız çevrede size ihtiyaç olup olmadığını araştırın.

Daha sonra birkaç masa ile borçlanmadan ya da ödeyebileceğiniz kadar borçlanarak işe atılın. Çevrenizdeki ya da ailenizdeki insanlardan yaptığınız işi tanımalarını sağlayarak yardım talep edin.

Herkes her şeyi beceremez ancak risk alınmadan zirveye çıkılamayacağını unutmayın.

Fuarları önemseyin ve oralarda farklı insanlarla tanışmak size değişik alternatifle sunar.

Kendi kültürünüzden ayrılamadan kendi yöresel ürünleri tüketerek ülkemize hizmet edin.

Yüz yıllardır Türk mutfağına hizmet etmiş bazı işletmeler şimdilerde Dünya mutfaklarına merak salmışlardır. Hangi mutfak oldukları belli değildir ve utandırmaktadır. Mutfakları karıştırıp kendi kültürümüzü çiğneyen bu işletmelere asla itibar etmeyin. Neyi temsil ettiğiniz çok önemlidir.

İnsanın tam anlamı ile hangi konuda olursa olsun usta olması mümkün değildir ve diğer sektörlerde olduğu gibi öğrenme yeniliklerle hayat boyunca devam eder.

İŞLETMELERDEKİ İŞLERİN NASIL YÜRÜDÜĞÜNÜ BU İŞİN İÇİNE GİRİNCE ANLADIK. MUTFAK SEKTÖRÜNDE İŞLETME AÇMANIN ÖYLE ENTERESAN YOLLARI VAR Kİ HALEN DUYDUKLARIMIZ BİZLERİ ŞAŞIRTMAYA DEVAM EDİYOR. BİRKAÇI BELKİ SİZE REHBER OLABİLİR.

1. Mesela gıda konusunda hiçbir tecrübeniz olmasa da paranız varsa son model bir işletme kurup tecrübeli kişilerden beş-on-on beş-yirmi-elli bin TL ya da Dolar alarak danışmanlık yapılarak menü kurdurulmaktadır. Menüyü kuran şefler devlete vergi vermeden paraları ceplerine indirmektedirler. İnternet sitelerinde dolaşırsanız büyük otellerde çok yüksek ücretlere çalışıp sonrada ulu orta danışmanlık yapan şeflerin reklamlarıyla doludur. Birçok önemli işletme menüyü çok yüksek paralar ödeyerek yabancılara kurdurur ve menülerini paylaşmak yasak olduğu gibi oralarda çalışanların da başka yerde çalışması yasaktır ancak gizli olarak mutfaklarda aynı menü iş harici çalışarak yaparlar.

2. Bazı kişiler ev hanımıdır. Mantı, sarma derken kendini işletme sahibi olarak bulur.  Bu moda genellikle Türk mutfaklarını çok seven elçiliklerde çalışan yabancıların çevresinde çok rağbet görmektedir. Hafta sonu açık büfe kahvaltı, akşam romantik bir müzik ve bar işletmeciliği ile paraya para demiyorlar.

3. Bazı işletme sahipleri herhangi bir yabancı ya da yerli mutfak açacağı zaman konusunda uzman yabancı ya da yerli ustayı alır, birkaç ay yüksek ücretle çalıştırıp menüyü öğrendikten sonra ustaya farklı bahaneler bularak yol verirler. 

4. Ya da yeni moda katkı maddecilerin kendi ürünlerini kullanma garantisi ile usta göndererek iş öğretmesidir. Maalesef bol çeşitli unlu mamulleri üretenler ve pastanelerden katkı maddeleri ile çalışmayan kişiler çok azdır.

Mesleki anlamda insanları kullanmak ve sömürmek doğru bir yol değildir. 

Aslında çocuklar için meslek öğrenme çağlarında kişisel gelişim için yaşam boyu karşılaşacakları hayati gereklilikleri öğrenme formülü okullarda pratikten uygulanabilir ve bu uygulama ülkeyi hızla ileriye götürür.

Ayrıca birçok farklı alanda çalışmak size farklı olmanın yolunu gösterir. 

Artık her şey o kadar değişti ki sömürülmek yok.

Kimseden korkmayın ve işinizden başka boş şeylerle ilgilenmeyin.

Aslında iş çok basittir. Gastronomi fuarlarında burnu havada, cevap vermeye bile tenezzül etmeyen bazı şovmen şeflerin yürüyüşlerini görseydiniz bilmem kaç krala yemek vermiş övünür dururlar.  Bir insanın değeri ne kadar sağlıklı insan yetiştirdiğine bağlıdır. 

Aslında kültürümüzde yaptığımızın karşılığını beklemek yoktur. 

İnsan yetiştirmek kendi ülkemize bırakabileceğimiz önemli bir mirastır ve karşımızdaki insana namusuyla hayatı kazandırmak demektir.

Eğer bir çırağınız varsa karşınıza alın ve işletme kurallarını çekinmeden söyleyin. Kendisini de önemseyerek kurallarını sorun. Nihayetinde karşınızdaki de bir insandır. Siz ona nasıl yaklaşırsanız oda size öyle yaklaşacaklardır.

Eleman mutfağın çimentosudur. 

Hayatınız boyunca beraber çalışma fırsatı yakalayabilirsiniz. 

İnsani düşünerek ortak noktada buluşarak uzlaşabilirsiniz. 

Mutfak sektöründe her zaman birbirimize muhtaç olabileceğimiz unutulmamalıdır.

Mutfak sektöründe yasaklar, zorbalıklar, küfürler, hileler hiçbir işe yaramamaktadır.

Yalan, hile yersek hazmedemeyiz ve sadece tuvalete kadar gidebiliriz. (Affınıza sığınarak ve özür dileyerek yazıyorum.)

İnsanlar dediklerine göre tercihleriyle yaşarlarmış.

Ya tozu dumana katarsınız ya da tozu dumanı yutarsınız.

Toplum Geliştirme Derneği çalışmasıdır