Eskiden diye başlıyoruz hep yazımıza çünkü yeni şeyler çoğunlukla kimyasal. Kimyasal temizleyici ürünlerinde  birçoğu yine kireç, kül ve kostik gibi şeylerin farklı versiyonudur  yani doğada temizleyici bitkiler vardır mesela biri Doğu’daki Işgın bitkisinin yaprağıdır. Böyle bitkilerin özleri alınarak veya farklı işlemlerden geçirilerek kimyasal ürün elde ederiz. Zaten kimya bir bilim dalıdır. İşlenmiş ürün de kimyasal adını alır.
Herkes eski günlerin, yöntemlerin peşinde ancak uygulamaya gelince hiçbirimiz ödevimizi tam yapmıyoruz.

TÜKETİM TOPLUMLARI BİR GÜN GELECEK ELİNDE İMKÂN OLSA BİLE ZOR DURUMDA KALACAK ÇÜNKÜ ÇÖPLER GERİ DÖNÜŞÜM YAPILABİLECEK MİLLİ SERVETLERİMİZLE DOLU. ONLARDAN BİRİ DE ODUN ATEŞİNİN ARDINDA KALAN KÜLLERDİR.

Her ağaç bitki cinsine göre bünyesinde biriktirdiği minerallerin toplamıdır.
Toprak ve yaprağın hikayesi; Azotun KÖK, fosforun DAL, Potasyumun(Toprağın mineral dengesini bozmadan)BAL yapmasıyla başlar bilindiği gibi.
Bir ağaç dikildiğinde yıllar sonra dalında şakıyan kuşlardan tozlaşmasına, yaprağından çiçeğine, meyvesinden, kurduna kadar bir dönüşüm mucizesidir. Odunu birçok farklı çeşitte evlerimize mobilya, ısınmak için katı yakıt, pişirmek için ateş olur kullanıma ve en son odunların külleri kalır ardında.
ODUN KÜLLERİ GERİ DÖNÜŞÜMDE KULLANMAMIZ GEREKEN ÇÖPE GİDEN ALTIN DEĞERİNDE MİLLİ SERVETTİMİZDİR.
Ph değeri çok yüksek olan odun külünün gübre olarak kullanıldığı söylense de bazen asitli topraklarda yumuşatıcı yada sümüklü böceklerin güllere tırmanmaması için kontrollü şekilde kullanılmaktadır  ancak kül bilinçsizce gübre diye ağacın dibine dökülürse ağaç kuruyabilir.
ODUN  ATEŞİNDE PİŞİRME ve KULLANILABİLİR ATIK KÜL; Sadece Türk mutfaklarında değil dünyanın birçok yerinde odun ateşinde gıda pişirmek vazgeçilmez bir gelenektir. Odunda pişirme  hakkında  ileri geri birçok yazı yazıldı-çizildi ve  bugüne kadar çok şey değişmedi  çünkü insanoğlu ekmekte, yemekte yada peynir de bile odun közünü yada  isin kokusunu seviyor. Odun ateşinde pişen gıdalara is ve kül karışıyor evet ancak en azından katkı maddesi değil ne olduğu belli ana maddesi odun olan.
Genellikle temizlik için kullanılan deterjanlar ve neredeyse sabunların birçoğu Sodyum hidroksil/kostikle yapılır. Kostik kimyasal bir üründür ve sabunla sıvı yağı katılaştırarak birbirine bağlar.
Kül suyu ise Potasyum hidroksil madde içerdiğinden sabun yapımında katılaşmaz jel şeklinde kalır. Kül suyundan sabun yapılmak istendiğinde kireçli sularla değil yağmur suyu gibi saf suyla hazırlanması gibi belli başlı kuralları var. Yağmur suyu bulamıyorsak kaynayan tencere kapağından süzdürülerek damlatarak alabiliriz. Kirli sudan da bu yöntemle içme suyu elde edilebilir.

KOSTİK, toz halinde dokunulduğunda yakıcı ve suda hemen eriyen ileri temizlikte kullanılan madde olmasının yanında zeytinden acılığı alması için de gıda sektöründe belli ölçülerde kullanılmaktadır yani zeytinin tatlımsı olması kostikle yapılmış olmasına işarettir çünkü zeytin hiçbir zaman tatlı olmaz hafif acımtıraktır. Mesela zeytinyağı fabrikalarının kapanışında fabrikanın temizliğinde direk kostik kullanmak çok meşhurdur yada karşımıza lavabo temizleyicisi olarak da çıkar.
KÜLSE, içeriğinde temizleyici maddeler  bulundurur. Çıplak elde biraz fazla kalınca eli bile yakar. Şunu anlamalıyız ki bitkinin değeri toprağın cinsiyle ilgilidir ve topladığı minerallerin ardında bıraktığı odun külüne de yansır bu. Ağaç dikmek yada kesilen ağacın yerine yenisini dikmek dünya hayatının dengesi için bu yüzden çok önemlidir. Doğaya teşekkür az gelir. Bugünkü hastalıkların birçoğu doğanın dengesini bozan insafsız eller yüzündendir çünkü doğa her zaman işini bilir ve doyurucudur.
KÜL SUYU YAPIMI ve KULLANIMI; Yüzyıllardan beri insanoğlu külleri suyla buluşturduktan sonra üstteki duru suyundan çamaşır –bulaşık yıkamış, kaynatılmış. Yeri gelmiş külle kazanlarını ovmuş. Dahası kül suyuna incir gibi meyveleri batırarak kurutmuştur. Hatta kireç gibi kül suyu da hayvan deri kıllarının dökülmesinde kullanılır.
Mesela Malatya-Doğanşehir-Polat köyünde bayramlarda Polat köftesini çok yiyen kişilere neneler bir miktar kül suyu içirirlermiş.
Sönmüş kireç suyundaki yapılan kabak tatlısı şimdiye kadar hiç kimseye zarar vermemiş aynı şey kül suyu kaynatıp içine batırılıp kurutulan meyveler de böceklenmezler bu yöntemler halen devam etmektedir.
HER EVDE HAYATİ OLARAK BULUNDURULMASI GEREKEN KİREÇTEN SONRA ANA MADDE KÜLDÜR.
Son günlerde antibakteriyel ürünleri temin etmekte sıkıntı yaşayanlar birkaç kaşık doğal odun külüyle temiz kaynak suyunu karıştırıp bir kenara birkaç gün bıraktıklarında duru suyundan temiz bir kapla alarak temizleme maddelerini temin etmiş olurlar. Suyun külün suyun içinde ne kadar durmasının önemi yoktur, bozulmaz. Suyunu kullandığımız külü toprağa dökebilir yerine yenisini yapabiliriz. Kireç salgın hastalığa karşı temizliktir. Doğal odun külü de saf temizleyicidir yani sabun yada deterjan gibi. Kül suyunda  yıkanan her ne olursa olsun deterjana yada sabuna ihtiyacı yoktur. Evinizi baştan başa silebilir, beden temizliğinizi yapabilir, akşamdan ılık suya batığını kişisel çamaşırlarınızı kaynatarak yıkayabilir birde güneşte kurutursanız işte tamamen doğal sağlık.

Ancak  sık sıkı yüzümüze dokundurduğumuz elimizi  koronavirüsüne karşı sık sık yıkamak yetmez bu sefer durum çok ciddi. Her sabah kendimize özel bir el yıkama kabı yaparak içine bir miktar kül suyu aldıktan sonra tırnak fırçasıyla tırnak temizliği yapmalıyız. Tırnak fırçasını da her seferinde birkaç dakika kaynatmalıyız. Virüslerin ağız, burun, göz gibi organlarımızdan girdiğini varsayarak el yıkama kabımıza kül suyunu alarak ellerimizi temizlik kurallarında gösterildiği gibi iyice yıkamalıyız. Kül suyunda yıkanan elleri durulamaya ihtiyaç yoktur ancak elleri kaşındırmaya başlarsa durulamak gerekir çünkü bazı ciltler hassastır.
En önemli uyarımızda aynı kabın içinde başka el yıkamamalıdır.
Temizlik kişiseldir bir şey olmaz mantığı hastalığı çoğaltmaktadır.
03.MART 2020