İnsanın neye sebep olduğu !...Çok çok önemli bir ayrıntıdır.
Nelerin, neye kısmet olması gibi…

Sevgi yarım bir duygudur sen-siz..

Tamamlanması için kesinlikle "sen" gerekmektedir.

Gereklidir, ihtiyaçtır...

Sensizliktedir, özleyişler, mutluluklar...

Ne yana çekerseniz o tarafa doğru akar gider.
Bazen bir şey yapamazsınız fakat zaman zaman da isteyerek yapılır çok şey…

İster savurursunuz...

İster yakar muma çevirirsiniz..

Yada küle..

Veya üzerine basa basa sizin için yanan ateşi vicdansız davranışlarla söndürürsünüz.

Küllenmiş sevdalar alev almaya başlamış olsa da, yorgundur ...

Yansa da durmadan söner, durur.

Her seferinde tutuşturmak için çok gayret etmek zorunda kalırsınız.

Can suyu vardır çiçeklerin beklediği nisan yağmurları gibi.

Her seferinde yine bahar gelir.

Çiğ taneleri filizlenir.

Tomurcukların güneşe bakarak patlamaları insanı derinden düşüneni ürkütür.

Her kara kıştan sonra yeniden fidan olma çabaları..

Ağaçlar çiçek açar salınır içimizde.

Rengarenk serilirler gönlümüze.

Her biri bambaşka güzelliktedir, uyanıyor toprak her yılki gibi yine.

İnsanların kıştan çıkmış bedenleri de ağaçlar gibi.

Kaç yıl ağaçlar gibi çiçek açacak, sonbahar olup çiçek dökecek..

Sensiz kim bilir !

Ayın ilk günleri...

Sonrasında;

Sensiz dolunaylar...

Dolunay var yine bu gece..

Ama yarın yeniden ayın ilk günü olacak.

Bensizliğin neye sebep olduğunu bilemeden göremeden yaşamak, ateşle oynamak gibi..

Anlatılabilseydin/m keşke.

Olasız olasılık gibi.

Güneşe perde çekmenin ötesinde başka bir karanlık...

Dünyanın orta yerinde sensizlikle bensizlik  tek başına kalmış sanki…

Yalnızlık, her geceye dolanmış, şafağı sökülememiş gün gibi..

Gelirken bin bir bahane,  giderken de...

Tek başına süsleyerek hangi cümleler kurabilir ki insan, duyan yok ki…

Bensizlikte hangi yalan insanı avutabilir ki, yaşarken ölmek gibi...

Sensiz yaşamayı nasıl başarır insan..

Bensizlik...

Bensiz olmak inan çok kolay...

Vicdanına yaslan...

Yüreğini dinle.

Kahreden belirsizlikler...

Neye sebep olduğumu bile bilmeden..

Katlanmak sessiz bekleyişlere.

Nerde, nasıl, kimle diye hesap soramadan...

Ne yer ne içer bilemeden...

Bir kez bile yüzünü göremeden...
Dokunamadan, dokundurmadan.

Sevgisine yüz süremeden...

Neredesin sen?

Bensiz ben sende..

Sensiz ben kimde ?

Söyle..

2012.07.13