Antakya'da Yıkım Sürüyor
Antakya mutlu bir şehirdi aylar öncesine kadar.
Umutluydu orada yaşayanlar ancak deprem kabus gibi çöktü şehre, hiç bir şey bırakmadı.
Fotoğrafta yıkılan ev enkazı belki can sağlığı olsun diyenler çıkacaktır, elbette bir cana dünya değişilmez ancak bir zamanlar aylarca kaldığımız bina, uyuduğumuz odalar, yemek pişirdiğimiz ocaklar, alt katlarında düzeltmeye çalışıp yöresel işletmeler yok artık.
Sabah uyandığımızda elinde hirisyle köyden gelenlerin çalacağı kapı kalmadı.
Gecenin bir yarısı tepsiyle künefe söyleyip çevrelediğimiz kişiler kalmadı.
Gözümüzü açtığımızda kapı çalınır, bardaktaki süvari kahveleri pişmiş tepsi içinde gelir, kendimize bir yer beğenir o köşede hal hatır ederek içilirdi.
Akşamları hangi su kenarında otursak diye yer beğenemezdik.
Zaman zaman sabah çok erkenden Samandağındaki Hızır A.S ziyaret ederek deniz kenarında güneşin doğunu beklerdik.
Sesler kesildi, gülüşler sustu, hatıralar can çekişiyor, çekiştiriyorlar.
Kayıp öyle büyük ki bir daha nasıl bir gelecekle karşılaşılacak hiç kimse bilmiyor.
Antakya yıkımdan sonra tanınamaz halde olacak.
Samandağına doğru gece ve gündüz ilerliyor yıkımlar, sırayla çok evi alıp geçecek.
Evet yazması bile zor böyle şeyleri.
Acılar, ağrılar gibidir paylaşılması zor.
Yorumlar
İLK YORUM YAPAN SEN OLMAYA NE DERSİN?
Yorum Yap