Gönüllü yürütülen birçok proje kağıda dökülmese bile yapılabiliyor, kırmızı beyaz Kızılay kolyeleri gibi.
Önemli olan ilklerde bir melek yatırımcıların öz sermayeyi oluşturması. Büyükler ne güzel söylemişler, biri de bir bini de diye.
Örülecek birşey varsa ipi, takı yapılacaksa boncuğu, gözleme gibi en çok sevilen hamur işi yapılacaksa ununu alıyor, sonrasında artık un almak için hiç kimseye ihtiyaç duyulmuyor.
Bir çuval unu bağışlayan kişi sekiz yüz adet gözleme bezesi hammaddesi yani içli veya içsiz katmer, gözleme yapımıza destek oluyor ve bine yakın kişiyi doyurmuş oluyor. Özellikle okullarda öğrencilere, öğretmen ve velilere satılan bu gözleme geliri okuldaki bazı ihtiyaçları karşılıyor veya muhtaç ailelerin çocuklarının ihtiyaçları gideriliyor, çok az kısmı da Kızılay'a kalıyor. Genellikle gönüllüler gözlemeleri yorulduk demeden açıyorlar çünkü böyle şeyler hayır işi sadece imece usulüyle yürütülebiliyor.
Kırmızı beyaz kolyenin öyküsü de şöyle gelişmişti.
Aylar önce deprem bölgesinden gelenlere orlon ip ve oya boncuklarından temin edilmişti.
Biri çıkıp 100gr kalın kırmızı boncuk 20 liraya almış.
Bu boncuktan iki adet boyuna zincir gibi iki kez dolanan böğürtlen kolye çıkmıştı.

Ümran hanım tarafından örülerek Kızılay şube başkanına gösterilecekti ki bir gönüllü melek yatırımcı olarak ilk bereket kolyeyi çok beğendiği için 100 lira olarak ümran hanıma ödendi. Aynı anda cebinden 50 lira çıkaran diğer melek yatırımcı da hayırlı işte katkısı olsun diye para birden bir 150lira oldu. Birden bire 100 grlık boncuğun 50 grlık örülmüş böğürtleni 600gr boncuk parası kazanmış oldu. Bu da 12 böğürtlen kolyesi yapar.
Kızılay başkanı ören ve melek yatırımcı gönüllüye ilk kolyeyi takdim ederken kırmızıyla birlikte beyazı da yapılabilir mi diye sorduğunda, kolye iki ayrı renkte örülmeye başlandı.
İşte kanatsız melekler ceplerindeki üç kuruşla bile gönül ve göz zenginliği oluşturabiliyorlar.
Kolyeler Ümran hanım tarafından örülüyorlar, el emeğine teşekkür ederek böyle iyilik ve güzelliklerin sürdürülebilir olması dileğiyle.