Çocukluğumuzdan beri şehit haberleri duyarak birçok düşüncenin kana doymadığını çözebiliyoruz.
Son aldığımız haberde Kuzey Irakta askerlerimiz şehit olmuş. Kuzey Irak kültürü ve insanıyla bize hiç yabancı olmayan gerçekten güzel bir ülkedir ancak dünyanın birçok yerinden aranan, suç işleyip kaçan kişilerinde evidir. Onca kötülüğe sebep olmuş insanlara kucak açanlar bir gün kendilerine de kötülük yapacaklarını hiç düşünmez yani kötü insan kendi ülkesinde de, gittiği her yere kötülüğü taşıdığı için kötüdür, nokta.
Irak tek bir yönetimde olsa da, Kuzey ıraktakiler vizesiz diğer yerlere geçemez oysa çeşitli sorunlu topluluklar toprak kavgasından dolayı kavgalıdırlar ve oldukça şehit verilmesine rağmen hiç bir şey çözülmemiştir.
Annelerin doğurduğu bu gençlere yazık değil mi?
Dünyada çözülememiş tek sorun böyle kavgalardır.
Konunun geçmişi hakkında soru sorduğumuzda hep aynı cevap alınır. Neymiş efendim yüz yıl kadar önce Atatürk, bazı kişilere gelin birlik olalım sonrada falanca filanca yani doğu bölgesindeki bazı yerleri paylaşalım. Böyle birşey mümkün mü? Yakın zamanda Atatürk'ün arşivi açıldığında herşey ortaya çıkarda herkes rahat eder. Türkiye Cumhuriyeti altında hangi kültürden olursa olsun hiçbir insan hiç bir kişiye sen şöylesin, böylesin diye kötülük yapmaz. Bazı kişiler onun bunun gazına gelip kin ve nefretle doldukları için bunları durdurmak gerektiğinden, karşılıklı bir anlaşmazlıkla birçok kişi hayatını kaybetmektedir. 
Kendimize bir iyilik yapsak da artık kötülüklerin peşine koşmaktan vazgeçip, annelerin doğurduğu kişiler hayatını kaybetmese. İnsanlar özledikleri köylerine dönse, sofralar kurulsa, kısa insan hayatında güzel günler yaşansa.
Bir türlü çözülemeyen kadına şiddet gibi toplumsal infial yaratan meseleler galiba çözülmek istenmiyor.
Hayatını kaybeden askerlerimiz de hepimizin çocuğu, kardeşi, oğlu veya babası.
Bir kez oturup düşünseler, geçmişteki kaynağı belirsiz konulara inanmak yerine güneşin doğduğu an' a odaklanıp dünyada neler oluyor, dünya için neler yapabiliriz diye kendilerine soru sorsalar zaten herşey düzelecek.
Herkesin birbirinden bıktığı dünyada üç günlük hayatımızı doğru dürüst geçirerek iyilik izleri bırakmak ne güzel.
Herkesin kendisine sorması gereken bir soru var yakın gelecekte. 'Bunca kötülüğe değdi mi?' 
Vatan bölünmez kutsal evimizdir.
Lütfen artık insanlar kaybedilmesin biraz olsun sadede gelelim.
Yine birçok eve ateş düştü. Bazen kelimeler yetmiyor birşeyler yazmak için.
Fotoğraftaki Ankara Polatlı şehitliği