6 Şubat yıldönümünde tüm Türkiye ağladı neredeyse.
birçok televizyon kanalı deprem bölgelerinden canlı yayınlarla vatandaşların dilek ve şikayetlerini haber yaptılar. Öyle uzun tuttular ki süreyi isteyen, istediğini dilediği gibi söyledi.
Bazı kanallarda ise yetkililer yani sorumlu bakanımız projelerini açıkladılar yani Resimde olsa Adıyaman, Antakya, Maraş, Gaziantep-Nurdağı  gibi en çok yıkım olan yerlerin merkez  planlarını soru soran gazeteciye izah ettiler ancak sonrasında muhalif birçok kişi akşama kadar konuşmalara cevap verdiler.
Atışmalar, tartışmalar derken herkes evine döndü.
Aslında gerçekten insanlar gelecekle ilgili kaygı ve korku içinde ne olacağını bilmediği için kendi başlarının çaresine bakamadıkları için durmadan konuşuyorlar.
Haberciler de öyleler.
Bir olay olduğunda ne konuştukları da belirsiz bir şekilde sadece konuşuyorlar bir gün dinleyip kaç aynı kelime konuşarak insanların kafalarını şişiriyorlar bilmeliler. 
Bir de sunum yaparken eğitim aldıkları belli olan bir farklı tarzları var tamamen doğallıktan uzak.
Anlık olarak kendilerini duruma uyduruyorlar oysa konuşulanların içinde gerçek bilgi çok az yada yok.
Eleştiren belli gruplarda öyleler. Saç, sakal birbirlerine karışmış, milyonlarca insanın karşısına çıktıklarını unutarak sıradan giyim kuşamla çok bakımsızlar daha doğrusu ses tonları bile dinlenebilecek ağırlıkta ve güzellikte olmadıkları için sadece gürültü yapıyorlar.
Dün konuşma değil anma yani yas günümüzdü.
Millet olarak deprem bölgelerine giderek tekrar başsağlığı dilenebilir, insanlara biraz olsun acılarını unutturmak için iyi, güzel kelimeler seçilerek kısa konuşmalarla ziyaretler yapılabildi.
İnsanlar zaten moralsizler, kavga etmenin zamanı değil.
Bugünlerde Antakya ile ilgili birçok kişi sert açıklamalar yaparak sanki onlara ayrım yapılmış gibi hissettiriliyor oysa öyle birşey yok.
Tüm deprem bölgelerindeki depremzedelerin acıları aynı, sorunları da.
Antakya kardeşliğin en çok yaşandığı yerdir ancak insanlar artık değişiyor veya durumlar insanları değiştiriyor tek bir kişi bile sakin değildi.
Deprem felaketi tüm insanların psikolojilerini bozmuş bunun için ne yapılabilir buna odaklanmak gerekir.
Sorunları nasıl giderebiliriz?
Yıkılan evler, az, orta, ağır hasarlı yıkım yada yapım kararları, deprem sigortaları, toplanan bağışlar, barınma, beslenme, yeni konutların yapımı, kura ile yerleştirme derken öyle çok kalem var ki, en önemlisi can sağlığı.
Birçok kişiden ricamız şu hassa olduğumuz dönemlerde konuşmalarımıza dikkat etmek sadece bu kadar çünkü çok laf sarfeden insanların da az konuşması halinde insanların kafalarında soru işaretleri olmamalı.
Fotoğraf Antakya kurtuluş caddesinden.