Durmadan Zam Yapan Aç Gözlüler Yüzünden Nuh Tufanı Yakındır
Doğa
öyle mucizevi yer ki, dönüşüme daha henüz akıl sır ermedi ve henüz hiç bir
şey çözülemedi fakat her yıl ağaçlar yine, yeniden canlıları doyurmak
için sırayla çiçek açarlar.
Bu dönüşüm ağacımızı gözümüz gibi korursak, yaşatırsak devam eder.
MERAK EDİLEN İLK
SORUYSA ŞU;
HERKESİN BİR AĞACI VAR MI? KEŞKE BİR AĞACIMIZ OLSAYDI DA ONA
SARILIP BİZİ DOYURDUĞU İÇİN TEŞEKKÜR, DOYDUĞUMUZ İÇİN ŞÜKÜR EDEBİLSEYDİK.
Bir
zeytin ağacı en az 10 kilo, bakımlı bir zeytin ağacı yarım ton zeytin, eğer
zeytin Halhali gibi kıymetli bir zeytinse, 3 kiloya bir litre zeytinyağı verir.
Bir ağaçtan alınan yüz/birkaç yüz kilo zeytinyağı insanı yıl boyunca doyurduğu
paraya çevrilerek yerine diğer ihtiyaçlar da elde edilebilir.
Tunus
ülkesinde toprak içindeki ağaç sayılarak para eder büyüklüğü önemsizdir.
Zeytin haşatından sonra bir kez, daha sonra iki kez sürülen tarladan sonra
zeytin bakım isteyen ağaç değildir. Ayrıca binlerce yıl yaşar
Zeytin çekirdeğinin filizlendirilmesi için herhangi bir canlının midesindeki
enzimlerden geçmesi lazım bu yüzden çekirdekten elde edilmezler. Doğal dönüşüm için hayvanlara yedirmek, gübrelerini doğaya yayarak çoğaltmak lazım.
Ağaç varsa su var, oksijen var, gölgesi var, meyvesi var.
Doğada öyle çok yiyecek var ki, yere dökülerek israf edilen ürünlerse diz boyu. Daha henüz bir dutun altına bez veya eski bir tül geremedik. Herşey yerlerde. Yeri kirletiyor diye kesilen karadut,
sinek oluyor diye kökünden yok edilen bir sürü de ağaç var. Ağaçlar da canlıdır, mutlaka bir kimliği olmalı.
Mesela tüm kutsal kitapların övdüğü zeytin işlerken ziyan olan çekirdekleri
sebebiyle, zeytinde olan yağ beslenmek için yeterlidir.
Zeytin doğal işlenirse suyuyla birlikte yenip, içilebilir.
Doğada
ilk uyanan ağaçlardan badem, kızılcık, erik ve kayısı ağaçları gibi birçoğu meyve verdikten
sonra çekirdekleri değerlendirilmiş olsaydı hiçbir canlı aç kalmazdı.
Bir kayısı ağacından en az 150-200 tane çekirdek verir. Çekirdeklerini kırıp yemek
yerine, çekirdekleri
ekildiğinde birkaç yılda bir metreye yakın boy alır. Bir zamanlar da bizim için birileri bu ağaçları ekmiş bunu unutmamak gerek.
Bazı çeşitler badem çekirdeği gibi,
taşlı toprağa bir veya iki tane ekerek çok kısa zamanda yani bir iki yıl sonra
bir boy olacağını gözlemleyebilirsiniz hem de sadece doğanın yağmuruyla.
Bütün ağaçlar suya ulaşmak için kökleriyle yeraltında devamlı uzarlar fakat fidanları birkaç yıl yerlerinden alınarak ve aralarına ağaç cinsinin taç ölçüsü aldıktan sonra dikilmelidir.
Japonya'nın kiraz yolları meşhurdur. karşılıklı ekilmesi her yıl çiçekli bir yolda yürüme fırsatı sağlar ve görsel bir güzellik yaşatır.
Kayısı ile bademi yan yana ektiğinizde hangisinin daha hızlı uzadığını
gözlemleyebiliriz.
Yıllardır söylenen, atan tutan sonrada sözünü yutan kişiler bir ağaç ekmiş/dikmiş mi? düşünmek lazım.
Ekip, dikerken doğadaki hayvanları, tozlaşması için yaban cinsleri rüzgârlı yerlere ekmeyi unutmamak lazım.
İlk başlarda sulama sorununu çözmek için ekilen yere birkaç parçaya bölünmüş
bolca yumurta kartonu bahar yağmurlarını tutacaktır fakat dikkat edilmesi
gereken şey ceviz, badem , kayısı gibi sert kabuklular güzün ekilmelidir çünkü
çekirdek içi tatlı olanları yeraltındaki hayvanlar yerler. Vişne, kiraz, erik
gibi çekirdekleri hayvanlar sevmediği için döküldüğü yerde zaten çimlenirler.
Ekim yapıldığında mutlaka yanlarına bir dal ile işaret konulmalıdır.
Dut
gibi yumuşak çekirdekliler yazın ekilir.
Bir beyaz dut ekildiğinde 4 yıl sonra ürün verdiği gibi tazecik yaprakları ipek böceğine verildiğinde bizi hiç hasta etmeyen yüzlerce metre iplik üretir. Kozaya bakıldığında mucizenin nasıl işlediği gözle görülür.
Bir
koca ağaçtan elde edilen ürünlerle taze meyvesini yiyebilir, çevreyle
paylaşabilir, kışlık için kurutabilir hatta şekerle reçeli, haşlanmasıyla
marmelat, pestil yapılabilir.
Tek bir ağaçtan elde edilen bu kadar çok ürün baharın bereketiyle gelirken
üreticilerin çoğu giderlerden yakınır durur.
PEK ÂLÂ İKİNCİ SORU ŞU; YA! AĞAÇ ÜRÜN
VERMEYİ KESER, SİZE KÜSERSE…
Sonuç itibariyle milyonlarca insanın besin olarak en az bir avuç alması
gerekirken ve sayenizde bir tane bile yiyemeden yılı devirken neden bu aç
gözlülük?
Eskiden felaketi fırsata çevirenler için "Harp zengini" ifadesi kullanılırmış
Doğa
milyonlarca yıl insanları doyurdu fakat insanların gözleri asla doymadı.
Tedarik zinciri elimizde olan ağaçlardan alınanlarla insanları doyurmaz, tekrar ekmezsek gelecek açlık kaçınılmaz fakat dünyada umut bir duadır fakat boş kaygılardan uzaklaşıp, çalışarak ve paylaşarak karşılarsak.
Eskiden
göz hakkı denilen kültür de kayboldu aç gözlüler yüzünden.
Bazı insanlar yemeden karnı tok yani önceliği açlara veriyorlar
Bu herşey de böyle.
Eskiden evde yemek piştiğinde bile bir kap yemek komşuya verilirdi, şimdi ne
oldu bize?
En yakın zamanda durmadan zam yapan insanlar aklını başına almalıdır yoksa Nuh
tufanı yakın.
Halkı sadece halk anlar buna inanın.
Yazar; Gezgin, Kültür Araştırmacısı ve Habercisi, Deniz Kakanaş
Haberciden, İyilik, Güzellik ve Doğruluk haberciliği
Yorumlar
İLK YORUM YAPAN SEN OLMAYA NE DERSİN?
Yorum Yap