Image

Durmadan Zam Yapan Aç Gözlüler Yüzünden Nuh Tufanı Yakındır

Doğa öyle mucizevi yer ki, dönüşüme daha henüz akıl sır ermedi ve henüz hiç bir şey çözülemedi  fakat her yıl ağaçlar yine, yeniden canlıları doyurmak için sırayla çiçek açarlar.
Bu dönüşüm ağacımızı gözümüz gibi korursak, yaşatırsak devam eder.

MERAK EDİLEN İLK SORUYSA ŞU;
HERKESİN BİR AĞACI VAR MI? KEŞKE BİR AĞACIMIZ OLSAYDI DA ONA SARILIP BİZİ DOYURDUĞU İÇİN TEŞEKKÜR, DOYDUĞUMUZ İÇİN ŞÜKÜR EDEBİLSEYDİK.

Bir zeytin ağacı en az 10 kilo, bakımlı bir zeytin ağacı yarım ton zeytin, eğer zeytin Halhali gibi kıymetli bir zeytinse, 3 kiloya bir litre zeytinyağı verir. Bir ağaçtan alınan yüz/birkaç yüz kilo zeytinyağı insanı yıl boyunca doyurduğu paraya çevrilerek yerine diğer ihtiyaçlar da elde edilebilir.
Tunus ülkesinde toprak içindeki ağaç sayılarak para eder büyüklüğü önemsizdir.
Zeytin haşatından sonra bir kez, daha sonra iki kez sürülen tarladan sonra zeytin bakım isteyen ağaç değildir. Ayrıca binlerce yıl yaşar

Zeytin çekirdeğinin filizlendirilmesi için herhangi bir canlının midesindeki enzimlerden geçmesi lazım bu yüzden çekirdekten elde edilmezler. Doğal dönüşüm için hayvanlara yedirmek, gübrelerini doğaya yayarak çoğaltmak lazım.
Ağaç varsa su var, oksijen var, gölgesi var, meyvesi var.
Doğada öyle çok yiyecek var ki, yere dökülerek israf edilen ürünlerse diz boyu. Daha henüz bir dutun altına bez veya eski bir tül geremedik. Herşey yerlerde. Yeri kirletiyor diye kesilen  karadut, sinek oluyor diye kökünden yok edilen bir sürü de ağaç var. Ağaçlar da canlıdır, mutlaka bir kimliği olmalı.
Mesela tüm kutsal kitapların övdüğü zeytin işlerken ziyan olan çekirdekleri sebebiyle, zeytinde olan yağ beslenmek için yeterlidir.
Zeytin doğal işlenirse suyuyla birlikte yenip, içilebilir.

Doğada ilk uyanan ağaçlardan badem, kızılcık, erik ve kayısı ağaçları gibi birçoğu meyve verdikten sonra çekirdekleri değerlendirilmiş olsaydı hiçbir canlı aç kalmazdı.
Bir kayısı ağacından en az 150-200 tane çekirdek verir. Çekirdeklerini kırıp yemek yerine, çekirdekleri ekildiğinde birkaç yılda bir metreye yakın boy alır. Bir zamanlar da bizim için birileri bu ağaçları ekmiş bunu unutmamak gerek.
Bazı çeşitler badem  çekirdeği gibi, taşlı toprağa bir veya iki tane ekerek çok kısa zamanda yani bir iki yıl sonra bir boy olacağını gözlemleyebilirsiniz hem de sadece doğanın yağmuruyla.
Bütün ağaçlar suya ulaşmak için kökleriyle yeraltında devamlı uzarlar fakat fidanları birkaç yıl yerlerinden alınarak ve aralarına ağaç cinsinin taç ölçüsü aldıktan sonra dikilmelidir.
Japonya'nın kiraz yolları meşhurdur. karşılıklı ekilmesi her yıl çiçekli bir yolda yürüme fırsatı sağlar ve görsel bir güzellik yaşatır.
Kayısı ile bademi yan yana ektiğinizde hangisinin daha hızlı uzadığını gözlemleyebiliriz.
Yıllardır söylenen, atan tutan sonrada sözünü yutan kişiler bir ağaç ekmiş/dikmiş mi? düşünmek lazım.
Ekip, dikerken doğadaki hayvanları, tozlaşması için yaban cinsleri rüzgârlı yerlere ekmeyi unutmamak lazım.
İlk başlarda sulama sorununu çözmek için ekilen yere birkaç parçaya bölünmüş bolca yumurta kartonu bahar yağmurlarını tutacaktır fakat dikkat edilmesi gereken şey ceviz, badem , kayısı gibi sert kabuklular güzün ekilmelidir çünkü çekirdek içi tatlı olanları yeraltındaki hayvanlar yerler. Vişne, kiraz, erik gibi çekirdekleri hayvanlar sevmediği için döküldüğü yerde zaten çimlenirler.
Ekim yapıldığında mutlaka yanlarına bir dal ile işaret konulmalıdır.
Dut gibi yumuşak çekirdekliler yazın ekilir.
Bir beyaz dut ekildiğinde 4 yıl sonra ürün verdiği gibi tazecik yaprakları ipek böceğine verildiğinde bizi hiç hasta etmeyen yüzlerce metre iplik üretir. Kozaya bakıldığında mucizenin nasıl işlediği gözle görülür.
Bir koca ağaçtan elde edilen ürünlerle taze meyvesini yiyebilir, çevreyle paylaşabilir, kışlık için kurutabilir hatta şekerle reçeli, haşlanmasıyla marmelat, pestil yapılabilir.

Tek bir ağaçtan elde edilen bu kadar çok ürün baharın bereketiyle gelirken üreticilerin çoğu giderlerden yakınır durur.
PEK ÂLÂ İKİNCİ SORU ŞU; YA! AĞAÇ ÜRÜN VERMEYİ KESER, SİZE KÜSERSE…
Sonuç itibariyle milyonlarca insanın besin olarak en az bir avuç alması gerekirken ve sayenizde bir tane bile yiyemeden yılı devirken neden bu aç gözlülük?
Eskiden felaketi fırsata çevirenler için "Harp zengini" ifadesi kullanılırmış
Doğa milyonlarca yıl insanları doyurdu fakat insanların gözleri asla doymadı.
Tedarik zinciri elimizde olan ağaçlardan alınanlarla insanları doyurmaz, tekrar ekmezsek gelecek açlık kaçınılmaz fakat dünyada umut bir duadır fakat boş kaygılardan uzaklaşıp, çalışarak ve paylaşarak karşılarsak.
Eskiden göz hakkı denilen kültür de kayboldu aç gözlüler yüzünden.
Bazı insanlar yemeden karnı tok yani önceliği açlara veriyorlar
Bu herşey de böyle.
Eskiden evde yemek piştiğinde bile bir kap yemek komşuya verilirdi, şimdi ne oldu bize?
En yakın zamanda durmadan zam yapan insanlar aklını başına almalıdır yoksa Nuh tufanı yakın.
Halkı sadece halk anlar buna inanın.

Yazar; Gezgin, Kültür Araştırmacısı ve Habercisi, Deniz Kakanaş

Haberciden, İyilik, Güzellik ve Doğruluk haberciliği