Öyle çoğaldılar ki, artık durdurulamıyorlar. Kimlerle çalışıyorlar ki, bu kadar rahatlar.

Özellikle devremülk dolandırıcılığı. Bir gösterişli  inşaat yapmışlar, milyon kişiye haftaları satmışlar. Daha bitmemiş dolandırıcılık sonrasında devremülkleri yabancılara satacağız diye teminat için merkezi yerde dairelerini istemiş, teminat yerine  karambole getitip laf yapan ağızlarıyla satış imzası attırmışlar. Devremülk.pazarlamak için neden teminat gereksin ki öylesine abartı fiyatlar söylemişler o arada yabancı müşteri dedikleri bazı işbirlikçilerle konuşuyorlarmış ki, yarın kar edeceğini düşünen kişi, ikna ediliyor. Sonrasında diğer mallarına, evlerine ocaklarına yabanci müşteriler gönderilerek bilirkişi ile abartılı fiyatlar verilerek ellerindeki servetleri gidiyor. Sonrasında devremülk alınırken çektirilen büyük krediler, o kredileri ödemek için bozdurulan hatıra altınlar, borçlandıktan sonra giden emekli maaşlarıyla sık boğaz edilerek çaresiz bırakılıyorlar.

Hani dürüstlük erdemlikti. Hani iş ahlakı önemliydi. Ne işe yaradı onca altın öğütler

 İyi niyetliler kaybetti, kötüler kazandı. Hiç utanmadan bir de onca malı  serveti giden iki laf söyledi diye hakaret sayılarak suçlandı.

Soru şu; Bu dolandırıcılar kim, bu kadar rahat nasıl at koşturuyorlar?

Bu çaresiz insanlar ömür boyu alınlarının terizle çalıştıkları tüm servetlerini kaybettiler. Savcılığa şikayet etseler bile mahkeme açmak ücretli olduğu için elleri kolları bağlı.

Türkiyenin adını karalayan bu kişilere, bu işlere acil bir DUR denmeli yoksa onca yaşlı insan kahrından 'Nasıl biz bu duruma düşeriz ' diye ailesinden, çocuklarından, toplumdan utanıyor kederden hayatından olacaklar.

Durumun vahim tarafı dolandırılan kişillein dolandırıldıklarına inanmamaları ve kurtaracaklarına inandıkları olmayan tapulu, sözleşmeli devremülkleri kurtarmak için yine dolandıran insanların elinde evrilip çevrilerek ellerindekilerden de olmaları.

Düşenler değil düşürenler utanmalı ancak onlar hakarı olmadıkları halde  şu dakikada bile servetlerine servet katıyorlar, bilenlerse susarak haksızlıklara göz yumuyorlar.

Anlaşılıyor ki, bunca öğüt yalanmış.