İnsan doğduktan sonra büyürken hayatı bozuk para olarak harcar aslında.
Yıllar nasıl geçer hiç kimse anlamaz çünkü herkesin geçtiği o evleri herkes öyle veya böyle farklı yaşar.
Hayat insana öyle şeyler öğretir ki bazen verdiğini tamamıyla geri alarak çok şey kaybedilir.
Büyük bir aile herkes için bir ömür boyu şanstır, bazen aile büyük de olsa şanssızlıktır.
Kan bağıyla birbirine bağlı olanlar kardeş yada zıttı düşman olabilirler.
Hiç tanımadık biri aile olabilir, aile içindekiler yabancı yaşam böyle zıtlıklarla doludur.
bir kez yüzün gülmemişse sonrası büyük özveriyle kazanılır.
Türkiye Cumhuriyetinde kadınların bir çoğu aileleri tarafından okutulmadı, sonradan açılan kurslarda meslek edinenler bir yerlere gelmek için çok uğraştılar ve sigortasız işçilik sonunda çoğu mağdur oldular.
İşte Refika Teyze de Ankara Seyran bağlarından ziyaretine gittiğimiz bir büyük.
Kendisini Ankara yemek kitabında görmüş, araştırmama göre huzur evinde bulmuş, bir anneler gününde bir gül alarak ziyaretine gitmiştim.
O zamanlar arkadaşlarıyla toplu olarak odada kalıyordu tek oda istiyordu.
Daha sonraki yıllarda tek odasına kavuştu ancak bu seferde ömrünün neredeyse sonunda göğüs kanserine yakalandığını söyledi.
En son gördüğümdeyse para toplayıp mezarını yaptırdığını ve  harçlık vermek için çocuklarını değil de torununu bekliyordu.
Gözleri hep yollardaydı.
Birilerini bekliyordu.
Geçmişte oldukça eziyet çekmiş ve kendisinin anlattığına göre eskiden kocadan izin alıp çalışmak varmış ve kocasından oldukça fazla dayak yemiş en sonunda çocukları alarak evini terk edip, elişi yaparak sonrasında sefir dediği elçiliklerde yemek yaparak kazanmış parasını.
Bir arsa alıp ev yaptırıp çocuklarını büyütmüş fakat Dikmen vadisini kurarlarken yeri istimlak edilince üç kuruşla ortada kalmış. Elindeki parayı gören bir çocuğu düğününü yaparsa birlikte oturacaklarını söylemiş söylemesine de evlendikten sonra evden atmışlar hatta çocuğunun doktor olduğunu söyler dururdu.
peki derdim biri sokağa attı altı çocuğun hiç biri mi sahip çıkmamış kadına.
Çıkmamışlar.
İşte emekliliği olmayan kadınlar saçını çocukları için bile olsa süpürge etse de sonlar hazin geliyor.
Huzurevleri böyle yetenekli ve gözü yaşlı kadınlarla dolu.
Her bayram gözleri kapıda her birinin.
Hayatın sonunda aktivitesi yani uğraşı olmayanlar için çok zor
Refika teyzeyle yaptığımız söyleşiler linktedir
Önemli bir hayat hikayesi var